Omnibusy zasilane prądem z akumulatorów zyskują aprobatę w wielu miastach, gdzie władze zmierzają do ulepszenia jakości atmosfery. Bryki te nie emitują spalin w miejscu użytkowania, dzięki czemu ulice stają się mniej hałaśliwe, a piesi odczuwają zredukowany dyskomfort związany z hałasem silników spalinowych. Kierowcy chwalą gładkość jazdy i brak wibracji, które towarzyszą tradycyjnym napędom.
Ładowanie baterii przebiega przeważnie w porze nocnej, gdy zapotrzebowanie na energię w sieci zasilającym jest mniejsze. Wybrane bazy wyposażone są w ogniwa słoneczne, które wspierają czynność uzupełniania rezerwy energii. Inne koncepcje zakładają zasilanie szybkie na stacjach terminalach, gdzie autobus dobiera energię w okresie krótkiego postoju między przejazdami.
Koszt eksploatacji elektrycznego autobusu bywa mniejszy niż spalinowego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma mniej komponentów mobilnych, które podlegają zużyciu. Obsługa wspomnianego transportera ogranicza się często do kontroli układu hamulcowego, resorowania oraz właściwego mechanizmu. Szoferzy odbywają szkolenia z zakresu oszczędnej jazdy, aby jak najpełniej spożytkować dystans baterii.
Mimo korzyści, wdrożenie floty elektrycznej potrzebuje inwestycji w zaplecze zasilania oraz unowocześnienie zajezdni. Aglomeracje stopniowo wymieniają przestarzałe pojazdy na świeższe wersje, sprawdzając różne technologie przechowywania energii. Elektryfikacja transportu zbiorowej wpisuje się w ogólniejszą koncepcję harmonijnego rozwoju obszaru miejskiej, w której spokój, czyste powietrze i wygoda pasażerów kroczą w duecie.